Zondag 24 februari 2019, Internationale Japanse meeuwen- en lonchuradag (lees meer)

Afdrukken

Javaanse muskaatvink

 Javaanse muskaatvink

Algemeen
Nederlands: Javaanse muskaatvink
Duits: Java Muskatfink
Engels: Javan Nutmeg Mannikin
Frans: Capucin Damier de Java

Op Java en Bali komt de ondersoort L.p.nisoria voor. Hier is sprake van een duidelijk gescheiden evolutionaire ontwikkeling. Binnen de nisoria groep zijn nog vier andere ondersoorten onder te brengen, te weten:
(
De Javaanse muskaatvink, Lonchura p.nisoria.)
Lonchura p.fretensis.
Lonchura p.particeps.
Lonchura p.baweana.
Lonchura.p.fortior.

Het verschil tussen de L.p.nisoria en deze ondersoorten is:
L.p.fretensis: kop wat warmer roodbruin, bovenstaartdekveren iets meer geelgrijs en de grijze veerzomen van de stuit wat minder diep van kleur. Lijkt veel op de L.p.nisoria
L.p.particeps: kopkleur is wat minder warm roodbruin, bovenstaartdekveren iets meer olijfgrijs en de schubtekening helder roodbruin. Lijkt veel op L.p.bawaena en L.p. fortrior is echter van formaat wat kleiner.
L.p.bawaena: minder uitgebreid roodbruin aan de keel, schubtekening iets minder langgerekt en meer helder roodbruin.
L.p.fortior: minder uitgebreid roodbruin aan de keel, schubtekening iets minder langgerekt en meer helder roodbruin en de bovenstaartdekveren meer olijfgrijs. Lijkt veel op L.p.bawaena.

Gezien de ondersoort, L.p.nisoria de meest contrastrijke vogels laat zien, gaat hier de voorkeur naar uit.

Erfelijkheid en veerstructuur
Voor veerstructuur van de Javaanse muskaatvink wordt verwezen naar het algemene hoofdstuk, Veerstructuur van de Lonchura’s.

Fysieke eigenschappen
Voor de fysieke standaard van de Javaanse muskaatvink wordt verwezen naar het algemene hoofdstuk, Fysieke standaard van de muskaatvinken. In aanvulling hierop geldt het onderstaande:

Formaat
11 cm

Tekeningpatroon
- Masker en keel: Vanaf de snavelinplant minder warm bruine veereinden en een warmere veerbasis. Over de wangen loopt de kleurafscheiding in een gebogen lijn over de keel waardoor een minimale keelvlek wordt gevormd.
- Kleurscheiding borst en wagen: De overgang van de kastanjebruine keelvlek naar de duidelijk minder intensief gekleurde zijkanten van de borst verloopt geleidelijk.
- Kleurscheiding borst en buik: de scherpe kleurafscheiding van de borst naar de buik verloopt middels een gebogen lijn van vleugelaanzet tot vleugelaanzet
- Rug en vleugeldek: de veerschachten zijn lichter van kleur waardoor een minimale streeptekening ontstaat welke vanaf achterschedel aanwezig is. De vleugelpennen zijn donkerbruin, met lichter bruine buitenvlag.
- Bovenstaartdekveren en stuit: aan de rugzijde bruin met meer prominente schachtstrepen dan op het rugdek De stuit aan de staartzijde heeft grijze veerzomen.
- Staart: de twee middelste staartpennen zijn minimaal gepunt en hebben lichter grijze zomen. De overige staartpennen hebben een lichter grijs gekleurde buitenvlag.
- Onderstaartdekveren: een enkelvoudige V-vormige tekening welke zich rond het hart van de veer bevindt, hierdoor is een minimale tekening zichtbaar
- Schubtekening: Op de witte buik bevindt zich een regelmatige schubtekening, welke aan de borstzijde fijner roodbruin is en richting aars en flanken grover zwartbruin wordt. De schubtekening is tussen de poten verdwenen.

Kleurstandaard: Javaanse muskaatvink man en pop:

Kleurslag  Wildkleur
 
Kleur
Masker Kastanjebruin.
Bovenschedel achterkop en nek Bruin.
Wangen, hals en borst Bruin, minder intensief naar de zijkant van de borst.
Buik en flanken Wit.
Broek en pootinplant Wit tot crèmewit.
Mantel en vleugeldekveren Egaal bruin, de veerschachten zijn lichter van kleur waardoor een minimale streeptekening ontstaat.
Vleugelpennen en duimveren Donkerbruin met een lichter bruine buitenvlag. Hierdoor ontstaat een bruin vlegeldek waarbij de kleur van de pennen iets warmer bruin zijn.
Stuit Rugzijde bruin.
Staart Donkergrijs
Bovenstaartdekveren Grijs.
Onderstaartdekveren Wit, grijs gemêleerd.
Poten Grijs, een lichtere kleur is toegestaan.
Nagels Grijs.
Snavel Bovensnavel zwart, ondersnavel blauwgrijs.
Ogen/Pupil Donkerbruin een lichtere kleur is toegestaan.
   
Tekeningkleur
Schachtstrepen rug-, vleugeldek Lichtbruin.
Stuit Rugzijde grijsbruine schubtekening, staartzijde grijze veerzomen.
Staart 2 middelste staartpennen licht grijze zoom. Overige staartpennen lichter grijs gekleurde binnenvlag.
Onderstaartdekveren V-vormige grijze tekening welke zich rond het hart van de veer bevindt
Schubtekening, flank, borst en buik Borstzijde roodbruin, richting aars en flank zwartbruin
Veerzomen bovenschedel schedel hals en nek Minder warm bruine veereinden

Keurtechnische aanwijzingen
Gezien de ondersoort, L.p.nisoria de meest contrastrijke vogels laat zien, gaat hier de voorkeur naar uit.
De kastanjebruine kopkleur dient zo regelmatig mogelijk te zijn en is duidelijk minder uitgebreid dan bij de nominaatvorm. De kleur van het rugdek is egaal bruin deze mag echter niet zo diep van kleur worden dat veerschachten vollopen met pigment en hierdoor de streeptekening vervaagd. De strakke kleurafscheiding van de borst naar de geschubde buik dient met enige soepelheid beoordeeld te worden.De schubtekening dient zover mogelijk richting aars door te lopen. De schubtekening is tweekleurig. Bij de kleurscheiding van de borst naar de buik roodbruin en richting de flank en aars zwartbruin. Bovenstaartdekveren zijn grijs zonder gelige waas.


Bron: Standaardeisen NBvV "Lonchura's (2012)"
Volledige, actuele standaardeisen zijn verkrijgbaar op de website van de NBvV.